Collectie‎ > ‎WAW velomobiel‎ > ‎

Specificaties

afmetingen:
In de Waw hebben al mensen gereden van 1m55 tot 1m98, van 50 tot 120 kg. De breedte van de schouders en de heupen is slechts in uitzonderlijke gevallen een probleem. Vanaf 1.85m is het nuttig uit te proberen of de XL versie niet beter zit. De XL biedt meer schouderruimte, evenveel heupruimte en meer knieruimte dan de gewone WAW.

Lengte: 2,8m
zonder neus en staart: 2,1m
zonder trapboom: 1,8m
Wielbasis 1,3m

Breedste punt (wielen) 0,78m
Spoorbreedte ong. 0,75m
Breedte tussen de wielkasten (ter hoogte van de billen) 42 cm
Breedte ter hoogte van de schouders ongeveer 54cm

Bodemspeling 9cm
Hoogste punt 0,9m

Veerweg vooraan (AW McPhersons, stalen veer, frictiedemping): ca. 30mm
Veerweg achteraan (Geheugenschuim, Kevlar membraan, ballonband): ca. 40mm

architectuur en gebruikte materialen:

De volledige dragende structuur bestaat uit een mix van carbon- en aramidevezel met epoxyhars goedgekeurd voor de luchtvaart. De romp bestaat uit een tensegrity-structuur waarbij de op druk belaste delen in carbon vezel, en de op trek belaste onderdelen in aramidevezel worden uitgevoerd. Aramidevezel is niet zo goed op druk belastbaar, maar nog iets sterker dan carbonvezel, en vooral taaier en buigzamer. Dit is van groot belang voor de ergonomie: de aramidevezel vangt een groot deel van de vibraties op die bij gewone fietsen tot zenuwbeschadiging leiden. Bij een eventuele aanrijding versplintert carbonvezel, wij zijn dan ook van mening dat een straatwaardige personenwagen beter niet in carbonvezel wordt uitgevoerd. De carbon balken van de WAW zijn dan ook nog eens ingepakt in een laag aramidevezel.

 vezel         s.m.(gr/cm3)    sterkte(Gpa)    E-modulus(Gpa)       E/s.m.

polyetheen       0,97                  2,8                          87                        89,7

aramide HM     1,45                   2,8                        125                       86,2

carbon HT        1,78                   3,5                       240                     134,8

carbon HM        1,85                   2,5                       400                    216,2

E-glas                 2,55                   2,0                         74                      29,0


Aan de voorkant en achterkant fungeren de neus en de staart tegelijk als schokbreker. Een groot deel van de energie van een eventuele aanrijding wordt geabsorbeerd door de neus. Op de miljoenen kilometers die reeds in de WAWs werden afgelegd, werd nog geen schram opgelopen. De staart heeft dezelfde opbouw en we vermoeden dat ook de staart de impact van een botsing zou absorberen, maar sinds het bestaan van de WAW (2002) werd nog geen aanrijding langs achter gerapporteerd.

Voor de mechanische onderdelen wordt hoofdzakelijk aluminium en roestvrij staal gebruikt. Er worden behalve in de slijtende delen in principe geen onderdelen gebruikt die kunnen roesten. Dit is één van de redenen waarom een oudere WAW steeds zijn waarde behoudt. 

ophanging en vering:
De Waw rijdt op drie wielen;
- vooraan twee 20" wielen, opgehangen op de veerpoten van Velomobiel.nl, gebaseerd op de principes van de Alleweder. Deze veerpoten zijn geveerd met spiraalveren die in verschillende hardheden verkrijgbaar zijn. De demping gebeurt op wrijving. Het is nogal belangrijk dat deze veren aangepast zijn aan het gewicht en rijstijl van de rijder. Wat de rijstijl betreft is het beter te beginnen met de standaard hardheid, en na het opdoen van enige ervaring en indien nodig over te schakelen naar hardere veren naarmate sneller gereden wordt. Veerweg vooraan: ca. 15 mm statisch, 20 mm dynamisch.

- Een 26" achterwiel wordt opgehangen aan wielpatten die rechtstreeks op de carbon achterspant van de body worden vastgevezen. Een 28" wiel met koersband kan ook gemonteerd worden. Dank zij de lichtgewicht constructie van de WAW kunnen we de rijder zelf afveren (de 'ongeveerde massa' blijft minimaal) maar het achterwiel stijf aan de transmissiekoker ophangen voor een optimaal rendement van de trapkracht. Tussen rijder en weg zitten, wat achtervering betreft, 1) het Ventisit zetelkussen, 2) schuimveren onder de zetelpoten, 3) een taaie en buigzame Kevlar bodem, 4) een lange wielbasis, en tenslotte 5) een supersnelle maar comfortabele achterband met grote veerweg. De  achtervering van de WAW is vrij ingenieus, u kan er meer over lezen in dit artikel. Veerweg achteraan: ca 20 mm statisch, 30 mm dynamisch.

remmen:
Het is uiterst belangrijk met beide handen en onafhankelijk te kunnen remmen! Zowel rechtuit als in de bochten kan dank zij de onafhankelijke remmen het stuurgedrag nog verbeterd worden. Twee handen zijn veel krachtiger dan een, zodat zelfs de betrouwbare maar bescheiden 70mm trommelremmen meer dan krachtig genoeg zijn in alle behalve de meest extreme omstandigheden (lange cols afdalen kan leiden tot oververhitting wegens gebrek aan luchtweerstand). In de bochten kan het binnenste wiel beter gecontroleerd worden zodat dit zijn grip niet verliest. En bij eventuele panne heb je natuurlijk altijd nog een rem over!

Er zijn een aantal historisch gegroeide misvattingen hierover. Uit de tijd dat de centerpuntsturing nog niet op punt stond (waardoor het wiel niet wegslaat bij het remmen op een enkel wiel) stamt de oplossing om de remmen op dezelfde as dan maar te koppelen. Vroege trikes en velomobielen hadden bovendien een centrale stuurknuppel waarop geen plaats was om twee remhendels te plaatsen. Dit leidt tot problematisch remgedrag, dat soms verkeerdelijk geweten wordt aan een ontoereikendheid van het concept trommelremmen. Niets is minder waar, zo blijkt uit de vergelijking tussen de WAW-achtigen en Allewederachtigen. De dubbele joystickbesturing van de WAW is niet alleen plezanter dan een centrale stuurknuppel, maar ook veel preciezer en veiliger.

In de ophanging van de WAW zit nog een klein beetje positieve 'scrub radius' ingebouwd. Dit betekent dat bij bv. links remmen, de WAW zachtjes naar links draait. Dit is een elegante manier om zeer nauwkeurig bochten aan hoge snelheid te initiëren en te beheersen. net als bij een gewone fiets is het immers niet de bedoeling dat de rijder aan hoge snelheden een ruk aan het stuur geeft. Een lichte druk op de stuurhendels volstaat, of in delicate gevallen dus het lichtjes remmen met het binnenste wiel.

Waarom geen achterrem? In principe wordt op een driewielige velomobiel beter geen achterrem geplaatst, tenzij als parkeerrem met een aparte draaischakelaar die niet te verwarren valt met de voorremhendels. Als de velomobiel goed afgeregeld is, ligt het zwaartepunt van rijder en machine precies in het geometrisch zwaartepunt van de driehoek gevormd door de wielen. Zo niet ontstaat onderstuur- of overstuurgedrag in de bochten. Dit is ook de reden dat zowel de trappers als de zetel moeten verstelbaar zijn. 
Wanneer er nu geremd wordt, verplaatst de richting van de zwaartekrachtvector zich in de richting van de voorwielen. Hierdoor wordt,het achterwiel steeds lichter belast, om in extreme gevallen alle grip te verliezen. Gebeurt dit in een bocht, dan leidt dit tot ongecontroleerd overstuur (zoals bochtjes trekken met de handrem). Fun, dat wel, maar niet iets wat je in het dagelijkse verkeer kan appreciëren.

Trommelremmen of schijfremmen? Schijfremmen zijn de waan van de dag, en toegegeven, een lekkere hydraulische schijfrem kan heel aangenaam en subtiel zijn. Maar in de ruige omstandigheden waarin een WAW dikwijls wordt gebruikt, is er altijd wel wat gefriemel en verstelwerk aan, en voor je het weet zijn de remschoentjes weg. Mochten trommelremmen nog niet bestaan, dan kwam er vast iemand op het idee om een schijfrem te gaan omkapselen tegen vuil en vocht, ja zelfs die omkapseling te gaan gebruiken als rem- en koeloppervlak :-). Voor de liefhebber van de crème de la crème op materiaalgebied, die er ook kaas heeft van gegeten om er zelf aan te gaan regelen: ga gerust voor de schijfremmen. De dagelijkse gebruiker is waarschijnlijk beter af met de trommelremmen: iets minder subtiel maar ze werken altijd en gaan een leven lang mee. 

FAQ: hydraulische trommelremmen dan, of grotere diameter? A: dit zijn oplossingen voor de problemen inherent aan gekoppelde remmen met een enkele remhendel: mechanisch bediende remmen zijn moeilijk gelijk af te stellen, oliedruk verdeelt zich beter en duurzamer. Het gebrek aan druk kan verbeterd worden door een groter oppervlak van de remschoen. Dit zijn twee problemen die zich bij de onafhankelijke remmen van de WAW niet voordoen. We bieden de 90mm trommelremmen trouwens wel aan voor de iets zwaardere eWAWs en andere snelle rijders (regelmatig boven de 50km/u) of bergbewoners.

verlichting:
De standaard verlichting is voor de meeste gebruikers meer dan voldoende. Maar zoals op elke fiets kan men zich hier oneindig in uitleven. Meer info op de pagina Opties en Accessoires.

cabriokap:
De Waw heeft een Polycarbonaat vizier dat eenvoudig kan weggestoken worden als de rijder dat wenst. Op deze pagina wordt de werking van het visier uitgelegd.

bagageruimte:
De WAW kan ongeveer evenveel bagage meenemen als een uit de kluiten gewassen trekkingfiets. Achter de zetel kunnen vier fietstassen: langs elke kant van de wielkast twee grote fietstassen boven mekaar. Wanneer het cabriokapje opgerold aan één kant gestouwd wordt, kunnen er dus maar twee fietstassen aan één kant. In de rol van het kapje kunnen wel nog kleren en kleinere items (noodmateriaal e.d.) opgeborgen worden. 
Onder de voorarmen, binnen handbereik, is ruimte voor veelgebruikte zaken, iets minder groot dan twee klassieke fietsstuurtassen. Onder de stoel is er plaats voor bijvoorbeeld batterijen en/of drinkbussen. Optioneel kan in de neus ook bagageruimte gemaakt worden maar dat ik af te raden wegens verminderde veiligheid van de kreukelzone vooraan, en een gewichtstoename van een goede kilo.



Comments